به نام خدا
 

دلخوش از آنیم که حج می رویم

غـافــل از آنیـم که کج می رویم

کعـبــه به دیـدار خــدا می رویم

او که همین جاست کجا می رویم؟

حج به خدا جز به دل پاک نیست

شسـتن غم از دل غمناک نیست

بارخدایا می خواستم ان گاه که به حریم آستانت پا می نهم با آرایش سیرت وصفای دل بیایم.
می خواستم آن جوری بیایم و آن جوری باشم که تو دوست داشته و داری ولی نشد که نشد . . .
می خواستم با سری بلند و گامی استوار بیایم ولی شرمندگی بار گناه امانم نمی دهد
معبود من هرچتد دست خالی آمدم اما با قلبی مالامال از عشق و دلی پرامید آمده ام و چشم به خوان کرم بی حد و مرزت دوخته ام که دستم بگیری و آن چنانم نمایی که نامی جز نام تو ورد زبانم نباشد و پیوسته در حال طاعت و اطاعت تو باشم آن گونه که تو می خواهی .

دارم می رم به سرزمین وحی ،به بقیع عاشقان
از همه ی دوستان عزیز طلب حلالیت می کنم. اگه از من بدی دیدن به خوبی و بزرگواری خودشون ببخشن.اونجا فراموشتون نمی کنم و از خدا می خوام هرچه زودتر قسمت همتون بشه.
اگه عمری باقی بود و خدا لیاقتش رو داد ختم اردیبهشت رو به نیت همه ی دوستان اونجا می خونم.شما هم معنی اون رو بخونین.
ملتمس دعای خیر شما هستم.
در پناه حق باشید
با علی

بار خدایا در این سال نو تنها آرزو و دعایم این است که :

ثبٌت قلبی علی دینک و حوٌل حالی الی احسن الحال

سال نو رو به همه ی دوستان تیریک می گم و روزهایی پر از امید و موفقیت براتون آرزومندم

به نام خدا

طلوع محمد
زمین و آسمان مکه آن شب نورباران بود،و موج عطر گل در پرنیان باد می پیچید
امید زندگی در جان موجودات می جوشید،هوا آغشته با عطر شفابخش بهاران بود.
شبی مرموز ورؤیایی ،به شهر مکه ،مهد پاکبازان ،دختر مهتاب می خندید.
شبانگه ساحت ام القری در خواب می خندید.
ز باغ آسمان نیلگون صاف و مهتابی ،دمادم بس ستاره می شکفت و آسمان پولک نشان می شد.
صدای حمد و تهلیل شباویزان خوش آهنگ بسوی کهکشان می شد.
دل سیاره ها در آسمان حال تپیدن داشت ،و دست باغبان آفرینش در چنان حالت سر گـُل آفریدن داشت.
شگفتی خانه ی ام القری در انتظار رویدادی بود
شب جهل و ستمکاری به امید طلوع بامدادی بود.
سراسر دستگاه آفریتش اضطرابی داشت ،و نبض کائنات از انتظاری،دم به دم می زد.
همه سیاره ها در گوش هم آهسته می گفتند:
"که امشب تیمه شب خورشید می تابد،ز شرق آفرینش اخترامید می تابد".
در آمن شب آمنه در عالم سرگشتگی می دید: به بام خانه اش بس آبشار نور می بارد
و هر دم یک ستاره در سرایش می چکد رنگین و نورانی
وز این قدرت نمایی ها نصیب او شگفتی بود و حیرانی
در آن دم مرغکی را دید با پرهای یاقوتی ،و منقاری زمردفام ،که سویش پرکشید از بام و در صحن سرا پرزد.
و پرهای پرندین را به پهلوی زن درد آشنا سایید.به ناگه درد او آرام شد ،آرام
به کوته لحظه ای گرداند سر را آمنه با هاله ی امید
تنش نیرو گرفت و در دلش نور خدا تابید
چو دید آن حاصل کون و منان و لطف سرمد را ،دو پشمش برق زد تا دید رخشان چهر احـمـــد را
شنید از هر کران عطر دل آویز محـمـــد را
پس شنید این گفتار وحی را آمنه :
الا ای آمته ،ای مادر پیغمبر عالم!
سرایت خانه ی توحیدها باد و مشیٌد باد،سعادت همره جان تو و جان محمد باد.
بدو بخشیده ام ای آمنه ،ای مادر تقوا ،صدای دلکش داوود و حب دانیال و عصمت یحیی
به فرزند تو بخشیدیم کردار خلیل و قول اسماعیل و حسن چهره ی یوسف
شکیب موسی عمران . زهد و عفت عیسی
لدو دادید خلق آدم و نیروی نوح و طاعت یونس، وقار و صولت الیاس و صبر بی خد ایوب .
بود فرزند تو یکتا، بود فرزند تو محبوب، سراپا پاک سراپا خوب .
دو گوش آمنه بر وحی ذات پاک سرمد بود، دو چشم آمنه در چشم رخشان محمد بود،
که ناگه دید روی دخترانی آسمانی را
به دست این یکی ابریق سیمین ،در کف آن دیگری تشت زمرد بود
دگر حوری، پرندی چون گل مهتاب در کف داشت
محمد را چو مروارید غلتان شستشو دادند، به نام پاک یزدان بوسه ها بر روی او دادند
سپس از آستین کردند بیرون دست قدرت را
زندند آن سوی درگاه خداوندی ،میان شانه های حضرتش مهر نبوت را
سپس در پرنیانی نقره گون آرام پیچیدند ،وز آن شب اسمانی دختران بر عرش کوچیدند.
همان شب قصه پردازان ایرانی خبر دادند :که آمد تک سواری در مدائن سوی توشیروان و گفت ای پادشه!
آتشکده ی آذرگشسب ما که صدها سال روشن بود، هم امشب تاگهان خاموش شد خاموش .
به یثرب یک یهودی بر فراز قلعخ ای فریاد سرداد :که امشب اختری تابنده پیدا شد
و این نجم درخشان اختر فرزند عیدالله ،نوین پیغمبر پاک خداوند است و انسانی گرامند است.
یکی مرد عرب اما بیابان گرد صحرایی ،قدم بگذاشت در ام القری وید شعر را برخواند :
که ای یاران مگر دیشب به خواب مرگ پیوستید؟!
چه کس دید از شما آن روشنان آسمانی را؟
که ؟ دید از مکیان ان ماهتاب پرنیانی را!
زمین و آسمان مکه آن شب نورباران بود ، هوا آغشته با عطر شفابخش بهاران بود.
بیابان بود و تنهایی و من دیدم که از هر سو ستاره در زمین ما فرود آمد
به چشم خویش دیدم ماه را از جای خود کندند، ز هر سو در بیابان عطر اشک و بوی عود آمد.
بیابان بود و من، اما چه مهتاب دل آرایی. بیابان بود و من، اما چه اخترهای زیبایی .
بیابان رازها دارد ولی در شهر آن اسرار پیدا نیست. بیابان نقشها دارد که در شهر آشکارا نیست.
کجا بودید ای یاران؟ که دیشب آسمانی ها زمین مکه را کردند گل باران.
ولی گل نــه . . . ستاره بود جای گل
زمین و آسمان مکه آن شب نورباران بود ، هوا آغشته با عطر شفابخش بهاران بود.
به شعر آن عرب ،مردم همه حالی عجب دیدند. به اهنگ عرب ایت شعر را خواندند و رقصیدند .
" که ای یاران مگر دیشب به خواب مرگ پیوستید؟!
چه کس دید از شما آن روشنان آسمانی را؟
که ؟ دید از مکیان ان ماهتاب پرنیانی را!
زمین و آسمان مکه آن شب نورباران بود ، هوا آغشته با عطر شفابخش بهاران بود.
بیابان بود و تنهایی و من دیدم که از هر سو ستاره در زمین ما فرود آمد
به چشم خویش دیدم ماه را از جای خود کندند، ز هر سو در بیابان عطر اشک و بوی عود آمد.
بیابان بود و من، اما چه مهتاب دل آرایی. بیابان بود و من، اما چه اخترهای زیبایی .
بیابان رازها دارد ولی در شهر آن اسرار پیدا نیست. بیابان نقشها دارد که در شهر آشکارا نیست.
کجا بودید ای یاران؟ که دیشب آسمانی ها زمین مکه را کردند گل باران.
ولی گل نــه . . . ستاره بود جای گل."
زمین و آسمان مکه آن شب نورباران بود ، هوا آغشته با عطر شفابخش بهاران بود.
روانت شادمان باد.
کجایی ؟ ای عرب ،ای ساربان پیر صحرایی!
کجایی؟ ای بیابان گرد روشن رأی بطحایی!
که اینک بر فراز چرخ یابی نام احـمــــد را ،و در هر اوج بینی اوج گلبانگ محـمــــد را
محـمـــد زنده و جاوید خواهد ماند
محـمـــد تا ابد تابنده چون خورشید خواهد ماند
جهانی نیک می داند که نامی همچو نام پاک پیغمبر مـؤید نیست
و مردی زیر این سبز آسمان همتای احـمـــد نیست
زمین ویرانه باد و سرنگون باد آسمان پیر
اگر بینم روزی در جهان نام مـحـمـــــد "ص" نیست.

مهدی سهیلی

عیدتون مبارک

به نام خدا

زندگی کنیم برای عشق ورزیدن

نه عشق بورزیم برای زندگی کردن

به نام خدا

رحلت پیامبر عظیم الشان اسلام رحمه للعالمین حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی "ص" شهادت جانسوز امام حسن مجتبی "ع" و شهادت غریب الغربا امام رضا "ع" رو به همه ی شما دوستان و عزیزان تسلیت می گم.

به نام خدا

خداوندا تو می دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است

چه رنجی می کشد آن کس که انسان است و از احساس سرشار است

به نام خدا

مهدی جان

از پشت نقابمان عیان کن ما را          آیینه ی عبرت جهان کن ما را

اینک همه ادعای یاری داریم              یک جمعه بیا و امتحان کن ما را

 به نام خدا

جاده ی زندگی لغزنده است، با زنجـیر ایمان حرکت کنید!

به نام تو ای مهربان ترین مهربانان

بارخدایا! تا مرا نیامرزیده ای، از این دنیا مبر 

بارخدایا! تا مرانیامرزیده ای، از این دنیا مبر 

بارخدایا! تا مرا نیامرزیده ای، از این دنیا مبر